Um alle Inhalte sehen zu können, benötigen Sie den aktuellen Adobe Flash Player.

Start_PL Start_DE Über uns O Nas Historia Nasza Wiara Działalność Multimedia Wyklady Video Film Jezus Czytelnia Adres - Nabożensto Swiad. Jehowy Apokryfy Chrzescijanin Czasy ostatecz. Dowody Biblije Jerozolima Wolni Chrześcij. 

Jerozolima

Autobus wolno jedzie pod górę, a serpentyna wije się coraz wyżej. Jesteśmy w górach na pustyni, a żar leje się z nieba. Sok, który zabraliśmy ze sobą z Jerycha, dawno się skończył. Mijamy obóz Izraelskiej dywizji pancernej. Na prawo widać drogę, po której Jezus szedł z Jerycha do Jerozolimy. W oddali widać gospodę dla karawan. Przypomina to przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. Wszędzie pustynia i góry. Czy tu ma się znajdować stolica Izraela? Przejeżdżamy przez Betanię i dojeżdżamy do Góry Oliwnej. Kierowca oświadcza, że: „jeszcze tylko jeden zakręt” i w końcu stanęliśmy naprzeciw Złotej Bramy. Przed nami Złota Jerozolima, 800 metrów nad poziomem morza, miasto na górze. 4000 tysiące lat historii.„Uradowałem się, gdy mi powiedziano: «Pójdziemy do domu Pańskiego!» Już stoją nasze nogi w twych bramach, o Jeruzalem, Jeruzalem, wzniesione jako miasto, gęsto i ściśle zabudowane. Tam wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, według prawa Izraela, aby wielbić imię Pańskie. Tam ustawiono trony sędziowskie, trony domu Dawida. Proście o pokój dla Jeruzalem, niech zażywają pokoju ci, którzy ciebie miłują! Niech pokój będzie w twoich murach, a bezpieczeństwo w twych pałacach! Przez wzgląd na moich braci i przyjaciół będę mówił: «Pokój w tobie!» Przez wzgląd na dom Pana, Boga naszego, będę się modlił o dobra dla ciebie”. /Psalm 122/ Jerozolima to marzenie Żydów, i cel turystów. Cóż to za widok ! W południowym słońcu błyszczy złota kopuła. Przed nami Stare Miasto. A za nim budynki nowoczesne. Dalej widać pustynię, dolinę Jordanu i góry Moabu. Ogród Gethsemani i dolina Kidronu. W dolinie Kidronu u stóp Góry Oliwnej monumentalne grobowce. Miejsca spoczynku wielkich postaci biblijnych: Absaloma, Jakuba, Zachariasza. Morze kamieni nagrobnych, gdzie od setek lat grzebano pobożnych Żydów, wierzyli oni, że w tym miejscu odbędzie się Sąd Ostateczny. Jednak wiele kamieni nagrobnych zostało zbezczeszczonych przez arabskich okupantów po 1948 roku.Jerozolimę w wyniku 36 wojen zburzono 17 razy. Jednak za każdym razem ją odbudowywano. O miasto, które prawie 1000 lat przed Chrystusem król Dawid uczynił stolicą Izraela, walczyli : Egipcjanie, Asyryjczycy, Rzymianie, Arabowie. Wiele narodów europejskich w (wyprawach krzyżowych) Turcy, Anglicy... Jerozolima jest jedyną w swoim rodzaju sceną historii świata i historii zbawienia. Miastem życia i miastem cierpienia. Nie było i nie ma takiego miasta na świecie, które było by przyczyną tak wielu sporów, walk, łez i skarg. Zapowiedział to 2500 lat temu prorok Zachariasz :„Oto uczynię Jeruzalem upajającą czarą, dla wszystkich postronnych narodów. W owym dniu uczynię Jeruzalem ciężkim głazem dla wszystkich ludów”. „Każdy, kto go spróbuje podnieść, dotkliwie się pokaleczy”. „W owym dniu sprawię, że przywódcy judzcy będą jak kocioł na ogniu i jak żagiew płonąca wśród snopów; i wyniszczą wszystkie sąsiednie ludy na prawo i lewo. Jednak Jeruzalem pozostanie nadal na swoim miejscu” /Zach.12,3-6/ 7 czerwca 1967 roku, po wojnie sześciodniowej, Żydzi mogli po raz pierwszy od prawie 1900 lat, stanąć pod „Ścianą Płaczu” (pozostałość zachodniego muru świątynnego) w odzyskanej Jerozolimie. Żołnierze padli sobie w ramiona, z radości płakali całując zachodni mur, pozostałość po Świątyni. A generał Izraelski Goren, zadął w róg, tak jak zdobywcy Jerycha. Nie ulega wątpliwości, że od 3000 lat Jerozolima jest prawowitą stolicą Izraela. Dlatego to właśnie Jordańczycy przeciwstawiali się, i utrudniają prowadzenie wykopalisk, a każdy ruch łopatą traktują jako dowód przeciwko roszczeniom arabskim. Żydzi dosłownie traktują proroków, wszystko co napisane jest o przyszłości i przyszłej Jerozolimie. Psalmista napisał: „Jeśli zapomnę cię Jeruzalem, niech uschnie moja prawica” /Ps.137,5/ Sam Bóg Powiedział: „Ja nie zapomnę o tobie”. „Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twe mury są ustawicznie przede Mną”. „Z twoim przeciwnikiem Ja się rozprawię, a twoich synów Ja sam ocalę. Twoim ciemięzcom dam na pokarm własne ich ciało, własną krwią się upiją jak moszczem. Wówczas wiedzieć będzie każdy człowiek, że Ja jestem Pan, twój Zbawca, i twój Odkupiciel, Wszechmocny Jakuba. /Izaj.49,15,;25-26/ Co szczególnego jest więc w tym mieście? Przecież nie posiada bogactw naturalnych, ani przemysłu. Nie leży też wcale na żadnym szlaku handlowym. Nie posiada nawet wystarczającej ilości wody, aby rozwijało się tu rolnictwo. A jednak mężczyźni i kobiety walczyli o nie i płakali za nim. Zniszczenie i odbudowa przeplatały się nawzajem. Bo jest to tajemnica przekraczająca kategorie ludzkiego myślenia. To jest rzeczywistość biblijna. Kiedy tak patrzę z Góry Oliwnej na miasto, jest ono więcej niż tylko zborem domów, świątyń, czy centrum sensacji arche-logicznych i religijnych. Jest ono miastem Boga. Miastem Jego Syna Jezusa Chrystusa. To tu Jego witano okrzykiem „Hosanna” i tutaj Go wydano na śmierć wołając „ukrzyżuj Go”. Tu był krzyż Golgoty, i tu jest pusty grób. Tu z Góry Oliwnej, Zbawiciel został wzięty do nieba. I tutaj powróci. Na Górę na której właśnie stoję. To właśnie jest przyszłością Jerozolimy. W latach 1996-200 miasto będzie obchodzić 3 wielkie jubileusze: 4000 lat istnienia, 3000 lat jako stolica, i 2000 lat chrześcijaństwa. Ale najważniejszą datą będzie ta w przyszłości, której nie zna nawet Jezus Chrystus, a która to właśnie Jego dotyczy, Powtórnego Przyjścia. /Ew. Mat. 24,36/Historia związana z tym miastem, ludem Bożym, i wierzący w Jezusa Chrystusa jest dowodem, że Bóg jest wierny Swoim obietnicom. /Księga Izajasza 60,1-22/. Jerozolima jest w Bożym planie zbawienia. Dla Boga będzie ona kresem wszystkich ludzi zbawionych. Bóg oprócz tego miasta, o które się troszczy, przygotował „Nowe Jeruzalem”. „I widziałem nowe Niebo i nową ziemię” „Święte Jeruzalem, zstępujące z nieba” W Bożym planie Zbawienia nie jest polepszanie obecnego świata. Lecz przygotowanie „przejścia” z obecnego do Niebiańskiego Jeruzalem na nowej ziemi. /Apok.- Objaw. 21,1; 21,10/ Odpowiedzialność i nadzieja, jaką powinniśmy ponosić to: troszczenie się o pokój i bezpieczeństwo Izraela. A obrona Żydów i ich miasta to obowiązek chrześcijan. Tu nie może byś żadnego kompromisu. Pobyt w Izraelu jest nie tylko podróżą do przeszłości, ale jest wyrazem solidarności z teraźniejszością i radością z czekającej nasz przyszłości. Jak można więc jej pomóc ? Najbardziej potrzebne są jej modlitwy! 2. WODA„Przyszłością Izraela jest pustynia Nageb” Słowa te wypowiedział Dawid Ben Gurion podczas ustanowienia państwowości Izraela. Czy pustynia mogłaby być przyszłością nowoczesnego państwa? Na takiej wypowiedzi nie można opierać polityki. Czterdzieści lat później, po tym wydarzeniu, jeden z przewodniczących Kibucu podsuwa mi odpowiedź jak to możliwe aby pustynia ożyła. – Niech pan przeczyta proszę Księgę Ezechiela 36 rozdział. „Dlatego tak mówi Wszechmogący Pan: Podnoszę rękę na znak przysięgi: Zaiste, narody, które są dookoła was, będą znosić swoje obelgi. Lecz wy góry Izraelskie wypuścicie swoje gałązki i przyniesiecie owoc swojemu ludowi Izraelskiemu, gdy wkrótce powróci. Bo oto zwracam się do was, Będziecie uprawiane i obsiewane. I pomnożę na was ludzi, cały dom Izraela; miasta będą zamieszkane, a ruiny odbudowane.” (wers.7-10) „Spustoszony kraj będzie uprawiany zamiast być pustkowiem na oczach wszystkich przechodniów” (w.34) „Teraz więc słuchaj, Jakubie, mój sługo, Izraelu, którego wybrałem! Tak mówi Pan, twój sprawca, twój Twórca od narodzenia, twój Wspomożyciel: Nie bój się, sługo mój, Jakubie, Jeszurunie którego wybrałem. Bo rozleję wody po spragnionej glebie i zdroje po wyschniętej ziemi. Przeleję Ducha Mego na twoje plemię i błogosławieństwo Moje na twych potomków”. /Izaj.44,1-3/ „Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. Zamienię pustynię na pojezierze, a wyschniętą ziemię na wodotryski. Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie Ażeby widzieli i poznali, rozważyli i pojęli [wszyscy], że ręka Pańska to uczyniła ,że Święty Izraela tego dokonał”. /Izaj.41,18-20/ „...I uczyni Pan z pustkowia Eden, a z jego pustyni ogród Pana...” / Izaj.51,3/ Stoję w samym środku raju. Nie da się tego opisać. Przedsmak tego co Bóg uczyni jeszcze w przyszłości. Dookoła nas nic tylko pustynia, i niekończący się rząd wydm. W oddaleniu Morze Martwe. A tutaj wysokości jednego metra płot z drutu chroni i strzeże rajskiego ogrodu! Gdzie spojrzysz owoce, rośliny, które nas można oglądać w ogrodach botanicznych lub na straganach z owocami południowymi. To wszystko w samym środku pustyni! Dziś zaczyna się to spełniać, co zostało zapisane przed 2600 lat! Rozproszony naród Izraelski, po wiekach wraca do ojczyzny. Od 1948 pustynia zaczyna ożywiać. Przed nami drzewa migdałowe, palmy, ogrody warzywne i kwiaty. Na zielonych polach dobrze widać pomidory. Oraz słynne na cały świat orchidee. -Wie pan, to co zbieramy wieczorem, można kupić następnego dnia rano we Frankfurcie, -Z dumą mówi przewodniczący Kibucu. -Niech pan przeczyta /ks. Izajasza 27,6/ :„W dniach które idą, Jakub wypuści korzenie, Izrael zakwitnie, puści pędy i napełni cały świat płodami” -I dodaje: – Pomarańcze zbieramy 3 do 4 razy w roku! Izrael dziś jest jednym z najwydajniejszych obszarów rolniczych na świecie. Jedna czwarta exportu z rolnictwa trafia na rynek Niemiecki. Na którym to zarabiają 1 miliard dolarów. Za małym gajem widzę żółtą, niekończącą się pustynię. A na tej pustyni dookoła mnie: kukurydza, melony, winogrona i banany. Tak, Dawid Ben Gurion zaufał prorokowi Ezechielowi. Do cudu należy dzisiejsza urbanizacja pustyni. Na naszych oczach spełniają się Boże obietnice. Naród Izraelski został rozproszony przed 1900 lat. Przez ten czas ziemia całkowicie zdziczała i zmieniła się w pustynię. Pierwsza premier Izraela Golda Meir, tak wspominała w latach dwudziestych XX w. „Nie ma tu nic, ani łąk, ani sadów, ani kwiatów, tylko skały, wiatr i spalone słońcem ziemie”. Nawet deszcz przestał tu padać, co spowodowało rozszerzaniu się pustyni. Ale kiedy ludzie zaczęli powracać, deszcz znowu zaczął wracać. Tutejszym cudem meteorologicznym jest opadająca obficie na ten obszar wieczorna rosa. Na pustynię skierowano słodkie wody potoku Jarkon, na północ od Tel Avivu, który dotychczas wpływał do Morza Śródziemnego. Ten potok płynie teraz 200 kilometrów, zamieniając pustynię w kwitnący ogród. –Niech pan przeczyta: /ks.Joela 2,21-24; ks.Ezech.34,26, ks.Izaj.35,6/ „wody wytrysną na pustyni i potoki na stepie” Wody Jordanu skierowano na pustynie. A w porównaniu z Amazonką, Jordan jest jak wiejski strumyk. Zaopatrzenie w wodę to bardzo ważny problem państwa Wyjaśnia mi to pewien młody profesor od spraw polityki. Izrael kontroluje południowy Liban dlatego że, najważniejsze źródła wód pochodzą z zachodniego brzegu Jordanu i wzgórz Golan. Gdyby Izrael utracił kontrolę nad północną Galileą tymi regionami, oznaczałoby to śmierć. Utratę stabilizacji gospodarczej i politycznej. Jerozolima jest miastem zbudowanym na wzgórzu. Dlatego prawie od samego początku jej problemem była i jest woda. Posiada starożytne tunele podziemne, które zaopatrywały stolicę i jej okolicę w wodę. W czasach króla Achaba, jego technicy byli genialni. Bez instrumentów i maszyn wiertniczych, wydrążyli podziemny tunel w skałach zaczynając z dwóch przeciwległych stron. Spotkali się dokładnie w środku z przesunięciem zaledwie kilkucentymetrowym. Prawe podobnie jak przy wierceniu tunelu pod kanałem La Manche, tyle że 3000 lat wcześniej. W czasach króla Ezechiasza 700 lat przed Chrystusem wybudowano jeszcze jeden system tuneli, który doprowadzał wodę. Połączono źródło Gihon z sadzawką Siloe. Tunel ten można przejść i dziś ze świecą w ręce, 534 m długości. /2 Król. 20,20; 2 Kronik 32,3-4.30/Dziś woda dopływa tam gdzie nie ma studni. Jest to jedyne miejsce na świecie; urbanizacji pustyni pod uprawy. W Izraelu wyhodowano już owoce i warzywa, którym nie szkodzi słona woda. Gdyż właśnie pod tą pustynią znajduje się woda słona. Rośliny te podlewane są 5 razy dziennie, i smakują zachęcająco. W środku piaszczystych wydm pustyni Negeb wystrzelają w niebo ogórki, melony, pomidory. Szparagi, trzcina cukrowa, pszenica i bawełna, to osiągnięto już w instytucie Beer Sheby. Pustynia Negeb jat miejscem które wydaje owoce. W 1867 roku Amerykański pisarz Mark Twain tak wspomina; Pustynna to kraina, bezkresna dal, pogrążona w milczeniu. Nie ma tu nigdzie drzewa ani krzaka” A kiedy pewien Amerykanin wypowiedział komplement pierwszemu prezydentowi Izraela Chaim Weizmannowi, że posiadają piękne oazy na pustyni, odpowiedział; -Na pustyni? Tu nie ma pustyń. Bóg przykrył tylko ziemię piaskiem i kamieniami, aby inne narody uważały jął z nic nie wartą, dopóki tu nie wrócimy. A my teraz zdejmujemy to przykrycie. 3. OPERACJA SALOMON W dniu 27 maja obchodził swoje 80 urodziny, jeden z najbardziej zasłużonych na świecie burmistrzów, Teodor Kollek – burmistrz Jerozolimy. Jeden z gości, który przybył na te urodziny do Ratusza powiedział: „Paryż ma swoją wieżę Eiffla, Rzym – Koloseum, Londyn – Pałac Buckingham, A Jerozolima ma Teodora Kolleka. W ostatnich latach nikt nie uczynił więcej dla sławy Jerozolimy i pojednania jej obywateli niż Teodor Kollek. Teodor Kollek pochodził z Austrii. Jako pierwszy złożył wizytę Kanclerzowi Niemiec w zjednoczonym Berlinie, po zburzeniu muru Berlińskiego. Wcześniej mało wierzącym ideologom w Niemczech wypowiedział się: „Spójrzcie na nas na Żydów, my czekaliśmy prawie 2000 lat, to i wy możecie poczekać te parędziesiąt” Dla Żydów były to wielkie godziny w 6 –dniowej wojnie. 7 Czerwca 1967 roku od czasu zburzenia Świątyni w 70 roku po Chr. Znowu mogli stanąć pod pozostałością zachodniego muru, otaczającego byłą Świątynię. Żołnierze podli sobie w ramiona płacząc z radości. Oficerowie całowali prastare kamienie i modlili się. A rabin Shlomo Goren zadął w róg, tak jak przy zdobyciu Jerycha. Dziś pod tym zachodnim murem opłakują Żydzi zburzoną Świątynię.W dniu swych 80 urodzin Teodor Kollek z głębokim wzruszeniem powiedział: -„Ludzkie ciało może bez rąk, albo bez nóg przeżyć, ale nie bez serca. A Jerozolima jest sercem narodu Hebrajskiego”A kiedy zapytany został, jaki prezent urodzinowy sprawił jemu największą radość. Teodor Kollek ze łzami w oczach odpowiedział : -„Akcja Salomon” Operacja Mojżesz :W 1985 roku z dręczonej głodem i socjalistyczną dyktaturą Etiopii, przywieziono do Izraela 8500 Żydów. Czarni jak drzewo hebanowe Żydzi przywiezieni zostali do Izraela. Był to dla nich wielki przeskok, z epoki kamienia do XX wieku. Bali się samolotów nie chcieli wsiadać do nich. W Etiopii modlili się stale „Nie oddalaj nas Panie od wybranych, i pozwól nam ujrzeć światło Izraela”. Samych siebie nazywali „Dom Izraela” i jeszcze 100 lat temu sądzili, że są jedynymi Żydami na ziemi.W 1990 roku ze Związku Radzieckiego przyjęto 200.000 Żydów. Sam Izrael liczył wtedy 4,5 miliona mieszkańców. W 1991 roku 24 maja po południ rozpoczęła się niezapomniana historyczna „Akcja Salomon” w dziejach Izraela, która trwała do dnia następnego, do wieczora. Pełne dwa dni. Po 2700 lat wygnania, przywieziono 14.400 Etiopskich Żydów do ojczyzny. Operacja ta trwała dokładnie 33 godziny i 27 minut a każdy samolot musiał pokonać 2700 kilometrów. Żydzi z Etiopii byli przygotowywani na ten moment przez długie miesiące. Podzieleni na grupy i zaopatrzeni w numery. Sześć boeningów Luftwaffe i jumbo-jety linii EL-AL obsługiwało ich powrót do Izraela z Addis Abeba. Niestety prawie 3000 Żydów pozostało w Etiopii dlatego, że się spóźnili na samoloty. Kiedy trzeba było być przygotowanym na ten dzień i spieszyć się, oni jednak żegnali się ze swymi przyjaciółmi. A kiedy przybyli na lotnisko było już za późno. Gdy wystartował ostatni samolot z ostatnią resztą przybyłych do odlotu, rebelianci zajęli i zamknęli lotnisko. Czy to nie jest przykładem dla nas, do tej wielkiej (akcji), którą dał Bóg w Imieniu „Jezus”? „Przyjdźcie bo już wszystko gotowe” - woła Jezus. Ale tak jak wtedy i dziś wielu znajduje jakieś wytłumaczenie,dlaczego nie może przyjść teraz. /Ew.Łuk.14,15-24/. A potem zdziwią się, że zastaną zamknięte drzwi. Gdyż będzie za późno. „Czuwajcie bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie” /Ew.Mat.25,13/ Każdy, kto znajduje powody aby nie iść za Jezusem, zastanie drzwi zamknięte.„Panie, Panie! Otwórz nam” –Wołały niewiasty, które się spóźniły. /Ew.Mat.25,1-13/Każdy, kto znajduje powody aby nie iść za Jezusem, zastanie drzwi zamknięte.„Ja Jestem Droga i, Prawda i Żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze Mnie”/Ew.Jana 14,6/ 4. MORZE MARTWEJest to miejsce najniżej położone na powierzchni ziemi, (minus) -392 metry poniżej poziomu wód oceanów. Morze o długości 76 kilometrów i szerokości 18 kilometrów. W ciągu roku wyparowuje z niego 6 milionów ton wody. Woda która jest bez życia. Woda bez ryb, roślin po prostu nie ma tu nic. A zawartość soli przekracza 27%. Jest to raj dla nie umiejących pływać. Zawartość soli jest tak ogromna, że na wodzie tej leży się. Można leżeć i czytać. Kiedy cesarz Rzymski Tytus pojmanych jeńców nakazał zakuć w łańcuchy, chcąc się ich pozbyć rozkazał wrzucić ich do wody. Ku zdziwieniu Rzymian jeńcy wcale się nie topili mimo ciężkiego obciążenia. Widząc to cesarz, uznał za cud i uwolnił jeńców. -Dlaczego Morze Martwe jest zupełnie martwe? Nasz przewodnik pokazuje mapę Izraela i pyta; -Skąd wpływa do tego Morza woda? –Z Jordanu oczywiście, a jezioro Genezaret (–212) metrów poniżej poziomu oceanów czerpie też wody z Jordanu. Dlaczego więc jezioro Genezaret jest pełne ryb i roślin, a leżące 100 km dalej Morze jest zupełnie martwe? Przecież słodkie wody Jordanu wpływają do niego.- Proszę spojrzeć na mapę Morze martwe nie ma odpływu. Jordan przepływa przez jezioro Genezaret i wpada do Morzy Martwego i właśnie tu się kończy. Bogata w minerały woda nie ma dokąd płynąć. Tak więc paruje w tym wielkim upale wskutek czego powstaje wielka koncentracja soli. Porównajmy to z wiarą, którą nie można jedynie posiadać. Aby wiarą ożywiać, trzeba ją przekazywać dalej. Sól, która nie jest używana nadaje się jedynie do wyrzucenia /Ew.Mat.5,13/ gdyż zwietrzeje. Gdy sól nie chce być solą, wietrzeje i nadaje się tylko do wyrzucenia. Takie zagrożenie może czyhać na każdą społeczność chrześcijańską. Dlaczego? Gdyż wiara będzie zawsze pozostanie świeża pod warunkiem, że jest przekazywana dalej. Chrześcijanin jest przecież misjonarzem. A jeśli kto milczy to traci oddech. Dlatego żywotność naszej wiary możemy „sprawdzić i zmierzyć” gotowością do dzielenia się nią z innymi. Bo to czym możemy się podzielić, jest największym skarbem, jaki kiedykolwiek istniał: życie wieczne w Jezusie Chrystusie. Jezus Chrystus jest podstawą wszystkiego. Kto nie zna Jezusa, nie wie niczego o świecie i sobie samym. 5. KAMIENIE WOŁAĆ BĘDĄCezarea Nadmorska. Trudno uwierzyć, niegdyś była wspaniałym 50-cio tysięcznym miastem. Nic z niego nie pozostało. Budowniczym był Herod Wielki ( 20-10 r. przed Chr.) Cezarea położona nad Morzem Śródziemnym była główną siedzibą namiestników i legionów Rzymskich. Planowana na wieczne czasy. Dziś przykryły ją piaski i zarosła trawą. a). W latach 50-tych XX wieku, rozpoczęto tu prace archeologiczno -wykopaliskowe. Odkopano mury miejskie, amfiteatr, świątynie, port, hipodrom na 20 000 miejsc. W 1956 roku świat obiegła sensacyjna wiadomość; odnaleziono dowód egzystencji człowieka, którego szukano przez setki lat. Ani w zapiskach starorzymskich, ani w hebrajskich nie można było trafić na jakikolwiek ślad, że żył kiedyś namiestnik Rzymski o imieniu Poncjusz Piłat. Postać ta wśród naukowców i historyków zeszła do poziom mitu i biblijnej fantazji. A tu w Cezarei Nadmorskiej odkopano obelisk z napisem : Pontius Pilatus Prefectus Iudaea. Prawdopodobnie był szyldem zdobiącym miejsce urzędowania tego Prefekta Rzymskiego. Dziś po 1950 latach jest świadkiem istnienia osoby, którą uważano za wytwór fantazji. Dowodem egzystencji człowieka, związanego z wiara Apostolską. Świadectwem na dzień dzisiejszy które łączy literalnie wydarzenia Starotestamentowe z Nowotestamentowym czasem. Jezus rzekł: Odrzekł: „Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą” /Ew.Łuk.19,40/. Bóg pozwolił na zbudowanie tego miasta, i przykrył go piaskiem, aby w swoim czasie, ukazać niedowiarkom dowód prawdy. Który jest zapisany w Biblii od prawie 2000 lat!b). W 1971 roku na północ od Beer Szeby odkopano urny na starym osiedlu Edomickim, na których znajdują się inskrypcje wymieniające proroków: Ezechiela, Jeremiasza, Abdiasza. Urny te zostały wykonane na 600 lat przed Chrystusem!c). Na Górze Oliwnej odnaleziono kamień grobowy Uzjasza, króla Judei (736 r. przed Chrystusem). Umarł on w tym samym roku, w którym Izajasz powołany został na proroka /ks. Izaj.6/. Informacje przedstawione w Biblii są danymi historycznymi!d). Jan Ewangelista w 5 rozdziale Ewangelii opisuje uzdrowienie paralityka przy sadzawce Betezda, która posiadała 5 krużganków. Niestety wielu teologów uważało ja za wytwór fantazji lub tłumaczono to jako symbol oznaczający Pięcioksiąg Mojżeszowy. W 1931 roku para francuskich archeologów odkopała sadzawkę z 5 krużgankami ! Miejsce o którym wspomina Biblia. Jan Ewangelista słowo w słowo prawdę napisał! Najbardziej godni pożałowania są ci, którzy zaprzeczają coraz to nowszym odkryciom Biblijnym. Są to w większości ludzie, którzy nigdy nie byli w Izraelu. Znany niemiecki teolog Otto Michael, Staro, i Nowo-testamentowy, kiedy odwiedził uniwersytet w Jerozolimie powiedział: -pewnego dnia zapytałem jednego liberalnego teologa, który zaprzecza wielu sprawom Biblijnym, -czy był kiedykolwiek w Izraelu? –odpowiedział: a co mi tam do Izraela! Przedstawiana przez takich ludzi historia Izraela widziana jest tylko według ich mądrości profesorskich.e). 1947 rok w jaskini w pobliżu Qumran, odkryto tam 12 zachowanych zwoi ksiąg prorockich. Znaleziono tam dwie trzecie Księgi Aggeusza. Dotychczas najstarszy dotąd zachowany tekst, na którym się opierały tłumaczenia pochodził z ok.1000 roku po Chr. Natomiast manuskrypt znaleziony w Qumran jest starszy o jeszcze 1000 lat. Teraz teologowie mogą swobodnie porównać różnica między tymi dwoma manuskryptami. A dzieli je 1000 lat ! Podczas dokładnego badania obu manuskryptów znaleziono tylko dwie drobne i nieistotne różnice. Przez 1000 lat oba manuskrypty Księgi Aggeusza pozostały takie same, a teksty zawierają pełną stabilność. Mimo wielu odpisów i przez wiele pokoleń.„Dla Hebrajczyka nie istnieje kilka filozoficznych wersji historii, on zna tylko jedną” „A dla wierzącego chrześcijanina dowody odkryć Biblijnych są intelektualnym argumentem wiary i ufności jaką pokładają w tym co zapisane jest w Biblii”. Izrael stoi na gruncie rzeczywistości. Co krok spotka się kamienne fakty przeszłości. Fakty którą wydają się wołać: „Biblia ma rację” A tam gdzie kamienie zdają się wołać, zwątpienie ludzkie musi skapitulować. 6. SYN LWA Przed nami pustynia Negeb. Nasz autobus toczy się zakurzoną drogą pustynną. Jedziemy do Eilat nad Morzem Czerwonym, który oddalony jest o 250 km Po drodze nic, tylko pisak, i nagle połowie drogi, po środku pustyni : brzoskwinie, pomarańcze, bawełna, pomidory. Jesteśmy w Sede Boker –to jest kibuc. Centrum studiów nad warunkami życia na pustyni. Rośnie tu chyba wszystko. Odwiedzimy tu syna Lwa –mówi dość tajemniczo nasz kierowca. Syn lwa? Gdy wysiedliśmy kierowca prowadzi nas do wybudo-wanego grobowca. Na kamiennej płycie widnieje napis Dawid Ben Gurion – syn lwa. A więc to tu spoczywa założyciel państwa Izraelskiego. To tu, w środku tej kwitnącej pustyni odwiedził go kanclerz Niemiec, Konrad Adenauer. Dawida Ben Guriona już za życia stał się legendą. Uważał powstanie Izraela za dowód wierności Boga. Biblia była najwyższym autorytetem w życiu politycznym i prywatnym Dawida. W rządowej kronice Izraela z lat 1951-52 tak napisał: –„Nasze prawo do tego kraju pochodzi z Biblii !” „Rozwój przyszłościowy Izraela opera się na dwóch filarach: ziemi i Biblii, wspaniałej ziemi i świętej Biblii” W Jednym z wywiadów Dawid wyznał: „Prorocy napisali, że istnieje tylko jeden Bóg, który to wszystko stworzył co nas otacza. To jest także i moje najgłębsze przeświadczenie wiary. Nie potrafię wyobrazić sobie świata bez Boga”. Kim był ten człowiek? Prorokiem, politykiem, filozofem, mężem stanu? Na kamiennej płycie nagrobnej możemy przeczytać: urodzony w 1886 roku w Płońsku w Polsce, a zmarł w 1973 roku w Izraelu. A jego prawdziwe nazwisko brzmiało Dawid Grun. Ojciec jego był prawnikiem, i to jemu zawdzięcza miłość do ziemi przodków. Języka Hebrajskiego nauczył się od swojego dziadka. Jako młodzieniec spotkał w Płońsku austriackiego dziennikarza Teodora Herzla, który głosił ideę państwa Izraela. Nikt wtedy nie mógł przypuszczać, że oto właśnie spotkali się dwaj architekci i budowniczowie państwa Izraelskiego. Swą pierwszą podróż do Palestyny Dawid odbył statkiem, 14 dni, 4 klasą z Odessy w 1906 roku. Przypłynął do Jaffy. Palestyna była pod okupacją Turecką. Pierwszą noc w Palestynie spędził Dawid pod gołym niebem. Na drodze z Tel Avivu do Jerozolimy, w Tetach Tikvah –Brama Nadziei, która mija się po drodze. W swym pierwszym liście do ojca napisał : „Jeśli kto chce niech narzeka, ale ja mówię, że za 25 lat nasz kraj będzie należał do najżyźniejszych i najszczęśliwszych, i najpiękniejszych. A stary-nowy naród, rozkwitnie w starym - nowy kraju”. Swe pierwsze lata Dawid spędził pracując jako ogrodnik w winnicach w Galilei. Nie miał wystarczająco pieniędzy na to aby kupić sobie ubranie. Zaczął zakładać pierwsze związki zawodowe i Kibuce. Ze względu, że kraj był pod okupacją Turecką udał się do Konstantynopola - Istambułu, aby studiować język i prawo Tureckie. Tam spotkał Ben-Zvi, późniejszego prezydenta Izraela. W 1915 roku wyjeżdża do Ameryki, aby szukać poparcia w sprawie Izraela. Dwa lata później w 1917 roku poznał w Nowym Jorku pielęgniarkę Paulę Mundweiss i ożenił się z nią krótko przed Bożym Narodzeniem. Po kilkunastu latach pobytu w Ameryce powraca wraz z całą rodziną do Palestyny. Jego żona, była dla Dawida wielką pomocą i podporą w sprawach w które wierzył i marzył. Wiara dla Dawida Ben Guriona była podstawą życia prywatnego i politycznego. A w swoich przemówieniach w Knesecie często mówił o obietnicach Bożych dla Izraela, cytując proroków i porównując to z przemianami dziejącymi się w dzisiejszym świecie polityki, uważał za cud. -„Kto nie wierzy w cuda nie jest realistą” mówił Dawid. Zadziwiającą rzeczą jest to, że Dawid często czytał Nowy Testament. A po powrocie do Palestyny zaczął brać czynny udział w życiu politycznym dla spraw Izraela. „W bramach naszego miasta słychać już kroki Mesjasza. Jestem Żydem, i wierzę w to co nauczali prorocy 2000 tysiąca lat temu. Ich obietnice zaczynają się właśnie spełniać” Te słowa wypowiedział wczesną wiosną 1948 roku. Dawid Ben Gurion został mianowany na naczelnego dowódcę sił zbrojnych Izraela. 14 maja 1948 roku po godzinie 16.oo Dawid proklamował powstanie państwa Izraelskiego w Tel Aviv. Tymi słowami: –„Na tę godzinę czekaliśmy 2000 lat, jeśli ten czas dzisiaj się wypełnił, to Bóg nie będzie się nam sprzeciwiać”. Następnie wziął do ręki Deklarację Niepodległości i odczytał ją. Z wielkim wzruszeniem czytał głośno, a wszyscy powstali i wysłuchali z wielką uwagą. Amerykański prezydent USA H. Truman oficjalnie uznał powstanie państwa Izraelskiego. Natomiast jego Arabscy sąsiedzi wypowiedzieli totalną wojnę. O 6 rano następnego dnia Egipskie samoloty krążyła nad Izraelem jak ptaki drapieżne. Tel Aviv został zbombardowany. Izrael nie posiadał oficjalnie wojska, nie wspominając już o nowoczesnej broni. Posiadali prowizoryczne wzmocnione blachami ciężarówki, które stanęły naprzeciw nowoczesnych czołgów arabskich i po zęby uzbrojonych 30 milionów Arabów. Oraz przestarzałe małe samoloty czeskie, przeciw nowoczesnym arabskim maszynom latającym. Od razu wydawało się, że wojna jest przesądzona, bo żaden kraj nie przyszedł na pomoc na nowo powstałemu państwu Izraelskiemu. Tylko przyglądali się biernie. I tak zaczęła się ponowna historia cudów Izraela u schyłku XX wieku. -„Sami Żydzi są cudem w historii świata. Przeżyli ostatnie 2000 lat w rozproszeniu, a w ciągu jednego pokolenia odzyskali swój upragniony i wymarzony kraj, narodowość i stary zapomniany już język czyli się od nowa. Ta wielka tajemnica lego cudu znajduje się w Biblii, która nie gdy nam nie pozwala wątpić” -Dawid Ben Gurion. 7. PIEŚŃ NAOMI Kiedy spojrzeć z góry Oliwnej na Jerozolimę w świetle słońca, wielu przyznaje, że jest to najpiękniejszy widok na świecie. Wszystkie budowle stare i nowe w świetle popołudniowego słońca błyszczą jakby to miasto było ze złota. Gdyż miasto zbudowane jest z żółtego piaskowca. Tą przepiękną panoramę mogliśmy podziwiać wracając do Jerozolimy przed odlotem do Niemiec. Podczas parkowania Autobusu z w głośnikach radiowych usłyszeliśmy pieśń. Każdy ją zna. Akordy gitary i tekst pieśni porusza serca. Wielu ociera oczy ze wzruszenia. To jest pieśń Naomi Shemer. Krótko przed wybuchem wojny 6-dniowej w Jerozolimie odbył się festiwal piosenki. Czternaście pieśni było wykonanych przy aranżacji orkiestry. Na koniec wyszła Noemi Shemer z gitarą. Ze względu, że była to jej kompozycja i nie miała nut dla orkiestry, wykonała ją na gitarze i śpiewała. Po zakończeniu pieśni na prawie 10 minut salę zaległa głęboka cisza. Po której to nastąpił olbrzymi wybuch aplauzu. Naomi wygrała pierwszą nagrodę. A rozgłośnia radiowa „Głos Izraela” tego dnia nadawała tą pieśń wielokrotnie. Ta pieśń towarzyszyła żołnierzom na froncie. Od wzgórz Golan do Morza Czerwonego, od Galilei do Synaju, była pieśnią podczas walki. Tekstem tej piosenki była stara Żydowska legenda, mówiąca o tym jak: Rabin Akiba ożenił się z Rahel. Był on biednym człowiekiem, i nie miał nic aby podarować Raheli jakiś prezent. Dlatego powiedział on; „Chciałbym podarować tobie to co najpiękniejsze na świecie, Jeruzalem z czystego złota – Yerushalayim shel sahab”. 7 Czerwca Naomi Shemer jedzie na pozycje walczących żołnierzy Izraelskich do El Arisch w samym środku pustyni Synaj, aby tam zaśpiewać im do walki. Wieczorem w radiu słychać pierwsze reportaże z Jerozolimy. Stare miasto i Góra Oliwna zostały zdobyta przez 55 brygadę spadochronową, która zaczęła szturm od bramy Lwiej. Nie używając bomb ani granatów, aby nie niszczyć miejsc świętych dla Żydów, zajęli i przejęli z rąk okupantów po 1900 latach Jeruzalem. Biało niebieska flaga z gwiazdą Dawida znowu powiewa nad miastem. W radiu słychać wypowiedzi generała Moshe Dayana -„Powróciliśmy z powrotem do naszego świętego miasta i nigdy już go nie opuścimy”, zwycięstwo i płacz, ”oni są nasi” -wzruszonym głosem wyspowiada reporter, nie może dalej mówić. W relacji tej zaczyna być odtwarzana dość głośno muzyka. To pieśń Noemi, pieśń „O złotym Jeruzalem” Także żołnierze na swych pozycjach na pustyni Synaj płaczą i z radości ściskają Noemi.Tajemnicze słowa poety wyśpiewane przez Noemi ziściły się parę tygodni później: „My chcemy wrócić znowu do naszej Świątyni. Chcemy powrócić pod ścianę płaczu. Nie mogliśmy iść na Stare Miasto pod Świątynię. Nie chcemy zginąć w Morzu Martwym, na drodze do Jerycha. Twoje Imię płonie mi na wargach, jak pocałunek Serafina.Nie pozwól mi zapomnieć o tobie złote Jeruzalem” I znowu wzruszający refren „Jeruzalem, miasto ze złota i miedzi, Świecące blaskiem. Chciałbym być dla twoich pieśni harfą” Daleko na pustyni Synaj, pieśni Noemi stała się pieśnią zwycięstwa w wojnie 6-dniowej. Stała się drugim hymnem narodowym. Hymnem państwowym stała się Hatikva (to jest nadzieja), ma także wzruszający tekst: „Tak długo jak czujesz, że w swoim sercu jesteś Żydem, Tak długo jak twoje oczy na wschodzie Będą oglądać Górę Syjon, Tak długo będzie żyła nadzieja na ziemi, Która łączy nas od 2000 lat. I znowu będziemy ludem wolnym na Syjonie, W Jeruzalem w kraju” W 1878 roku Naftali Imber w Hadera, nieznany wtedy nikomu poeta, napisał ten wiersz. Wyrzucony ze spotkania Syjonistów, wsuną głowę przez drzwi i powiedział: możecie mnie wyrzucić, ale moją pieśń i tak będziecie śpiewać. Ziściło się to po 70 latach. Spróbujmy to wydarzenie porównać z tym co będzie się działo przy końcu czasów. Każdy będzie musiał wtedy zaśpiewać pieśń zwycięstwa dla Pana panów, i oddać Mu cześć. „Aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca. /Filip. 2,9-11/ Ostatnie słowo nie będzie należeć do człowieka. Wypowie je Jezus Chrystus. Przed 2000 lat stał On ze swymi uczniami na Górze Oliwnej. Przed nimi leżało złote Jeruzalem. Tu Jezus mówił o końcu świata. I stąd wstąpił do nieba. I tu znowu powróci /Ew. Mat. 24; Dz. Ap.1,10-11; Obj.14,1; Ezech. 11,23; Ezech. 43,1-4; Zach.14,4/ Stąd zaczęła być głoszona dobra nowina aż po krańce ziemi. Dobra Nowina Ewangelia Zbawienia o żyjącym Chrystusie, który powróci wkrótce. Możemy mieć teraz wesołą nadzieję, że Niebo zostało otwarte, a zwycięstwo świata to tylko złudzenie. Najważniejsze jest ostatnie zwycięstwo: I ono należy do Jezusa Chrystusa i chrześcijan.„I ujrzałem Nowe Jeruzalem, Miasto Święte, zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od Tronu :<Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi i będą oni Jego ludem, a On będzie Bogiem i Nimi. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ani krzyku, ani trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły> I rzekł zasiadający na Tronie: <Oto czynię wszystko nowe>” I mówi: «Napisz: Słowa te wiarygodne są i prawdziwe». /Apokal. – Objaw. 21,2-5/ Jezus Chrystus skarżył się kiedyś: Jeruzalem, Jeruzalem! (...) ”Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swe pisklęta zbiera pod skrzydła, a nie chcieliście” /Ew. Mat. 23,37/ A czy my chcemy ? 8. WYCZERPANA KOPALNIA MIEDZI „Wszystko zostało wyczerpane”. Ze zdziwieniem spojrzałem na dyrektora kopalni w Timna. Kopalnia miedzi bez miedzi? Powoli zaczynam rozumieć o czym on myśli. Jesteśmy znowu w jednym z nowoczesnych miejsc przemysłowych Izraela, powstałego według założeń Biblii. Jestem w Eilat, perle wysuniętego na południe cypla Izraela. Port wojskowy, nadmorskie miejsce wypoczynki, miasto pionierskie. Mnóstwo wypoczywających tu Izraelczyków i turystów poszu-kujących przygód. Stąd wyruszają ekspedycje na Górę Synaj. Miasto położone nad Morzem Czerwonym, powstałe w 1952 roku. Dzisiaj Eilat liczy 20 tyś mieszkańców. Młodzi obywatele budowali ciężką pracą i w 40 stopniowym upale i tylko 8 dni w roku padającym tu skąpo deszczu, to z czego korzystają dziś turyści z całego świata. Metropolię międzynarodową dla ruchu turystycznego. Hotele pierwszej kategorii. Przepiękne plaże nadmorskie, oraz port lotniczy. A przed 50 laty było to tylko morze pisków i skał. Wybudowano tu olbrzymią odsalarnię wody morskiej i uruchomiono legendarne kopalnie króla Salomona. Jaką miłość musieli posiadać młodzi ludzie do Izraela aby podjąć się tak ciężkiej pracy w morderczym upale. Wiedzieli, że w Biblii jest napisane o złożach cennego kruszcu znajdującego się pod piskiem. Już Salomon wydobywał tam miedź. Był największym dostawcą miedzi na Bliskim Wschodzie. Dziś Izrael zajmuje 4 miejsce na ziemi pod względem wydobycia miedzi. Tu w Beer Sheba odkopywano z Biblią w ręku prastare piece hutnicze w których wytapiano bramy i zdobienia do Świątyni Jerozolimskiej /1.ks.Król. 9,26/ Wszystko zostało zaczerpnięte na podstawie Biblii, -mówi dyrektor kopalni. Ale nie dotyczy to tylko górnictwa. Hodowlę roślin zaczerpnęliśmy od Abrahama, który tu przed 4000 tysiącami lat zasadził Tamaryszek. /ks.Rodz.-1.Mojż.21,33/ Zrozumieliśmy, że jest to jedyne drzewo odporne na wysoką temperaturę i skromne opady deszczu, które w tym rejonie nie przekraczają rocznie 150 mm. Posadziliśmy tu 2 miliony roślin. Ale nie tylko to zostało zaczerpnięte na podstawie Biblii. Najnowocześniejsza Armia świata, wroga wobec Izraela została pokonana. Gdyż najważniejsze sprawy strategiczne były prowadzone według przekazu Biblijnego. Wspomina o tym znany profesor i archeolog Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie Yigael Yadin, który był także jednym z głównodowodzących podczas wojny niepodległościowej. Powiedział: „W 1948 roku w Qumran odnaleźliśmy zwoje ksiąg z okresu Starotestamentowego. Są tam zapisane polecenia – wskazówki na wypadek ataku na twierdzę pustynną. W przypadku takiego niebezpieczeństwa, należało zmobilizować 1/10, następnie 1/5, potem 1/3, a na koniec 2/3 armii. Nie zdradzam żadnej tajemnicy wojskowej, jeżeli powiem, że podczas Wojny 6-dniowej, postąpiliśmy według tego wzorca, podczas wkroczenia Egiptu na Synaj w 1967 roku. To zwycięstwo było jakby krzyżówką do rozwiązania dla Izraela. A dla świata tajemnicą, i cudem. Nowocześnie uzbrojona Armia Arabska szła z okrzykiem >wrzucić żydów do Morza< W 1967 roku walczyło ponad 82,7 miliony Arabów, przeciwko tylko 2,6 milionom Izraelitów. To znaczy z przewagą ponad 30 krotną! Zniszczenie Izraela było pewne. Ale wydarzył się cud militarny. Na podstawie Starego Testamentu. W ciągu 6 dni Armia Izraelska pokonała 50-cio krotnie liczniejszą i silniejszą całą armię Arabską! Obietnica z /księgi Izajasza 54,15/ wypełniła się co do joty! „Oto jeśli nastąpi napaść, nie będzie to ode Mnie. Kto na ciebie napada, potknie się z tej samej przyczyny” (wers.17) „Wszelka broń ukuta na ciebie będzie bezskuteczna”. Prezydent Chaim Weizmann powiedział: ”Czy nie był to największy cud naszych czasów, kiedy zostały pokonane 5 najbogatszych krajów Arabskich? Co my mogliśmy im przeciw-stawić? Młode dziewczęta i chłopcy z ręcznie zrobionymi granatami w ręku! Powtórzyła się historia z Dawidem i Goliatem. W Izraelu jesteśmy realistami, gdyż wierzymy w cuda”. Jego następca Izak Navon rzekł: „Nic w Izraelu nie rozumie się samo przez się. Pomyślcie tylko, żyjemy przez cuda” A prezydent Herzog tak tłumaczy. „Izrael żyje! i żyć będzie dzięki pomocy Bożej, mimo wszelkich wrogów, na zawsze pozostanie.9. SABBAT SZALOM Wiele jest do oglądania w tym mieście. Chcemy jeszcze przespacerować się po murach miejskich. Można go nie tylko oglądać, ale też spacerować po min. Wysoki na 20 metrów, (24 warstwy kamieni) z których wiele pochodzi z czasów budowy Świątyni przez Salomona, długi na 4 kilometry. Przy bramie Syjońskiej wchodzimy po wąskich kamiennych schodach i wkrótce jesteśmy na szczycie. Stąd możemy podziwiać wspaniały widok na Stare Miasto, plac Świątynny, Górę Oliwną, dolinę Kidron i Nowe Miasto. Co parę metrów zatrzymujemy się na chwilę odkrywając coś nowego. Przy bramie Damaszku kończymy nasz spacer po tych prastarych murach. Schodzimy w dół. Ogarnia na znowu orientalny harmider. Dzień dobiega końca. Wielu Żydów głaszcze i całuje kamienie Muru. Rzadko mi się zdarza nie widzieć tyle pobożności. Od 2 tysięcy lat, Żydzi powierzają swój ból tym kamiennym świadkom przeszłości. Ściana Płaczu, to jakby ich skrzynka pocztowa do Boga. Wciskają w szczeliny muru małe karteczki z modlitwami. Nikomu nie przychodzi na myśl aby je przeczytać. Co pewien czas zbierane są do specjalnych skrzyń. Do Muru nikt nie może podejść bez nakrycia głowy. Zwiedzający dostają przed wejściem czarną papierową jarmułkę, gdyż nakrycie głowy na Bliskim Wschodzie jest oznaką wolności. 7 czerwca 1967 roku, Ściana Płaczu stała się miejscem radości i wdzięczności Boga. Wyzwolenie Starego Miasta było wyzwoleniem Ściany Płaczu. Żydzi odzyskali znów dostęp do Muru. Tego dnia żołnierze płakali tu, tańczyli w swych podkutych butach, aby oddać Bogu cześć. Tydzień później (w Szawut) w Zielone Świątki zebrało się ćwierć miliona Żydów pod Murem. Modlili się do Boga czyniącego cuda, i odśpiewali Mu Psalm 126. Wielkie święto radości. Tu, na jednym z kamiennych bloków napisane jest: „Jak kogo pociesza własna matka, tak i Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy. Na ten widok rozraduje się serce wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa” / Izaj. 66,13-14/ Tak, Izrael to żywa cud. Izrael żyje, bo żyje Bóg. On dotrzymuje swych obietnic: „Dam ci Imię wieczyste i niezniszczalne” (Izaj. 56,5) „Żyj i rośnij!” (Ezech. 16,6). Dla mnie odrodzenie narodu Żydowskiego po ponad 3 tysiącach lat jest jednym z największych cudów w historii. Nie potrafię tego inaczej wytłumaczyć jak to co czytamy w Biblii, że Bóg wybrał naród Żydowski aby Mu służył po wszelkie czasy. A to że odrodzony naród Żydowski żyje w odrodzonym swym państwie Izraelskim, jest dowodem na wypełnienie się obietnicy Bożej zawartej w Biblii.„Sabbat Szalom” – tak pozdrawiano nas w ciągu dnia. Słowo „Szalom” jest chyba najczęściej wymawianym słowem w Izraelu. Jest to słowo pozdrowienia, nadziei, i tęsknoty. A także pokoju, który jest czymś więcej niż zawieszenie broni na Bliskim Wschodzie. Izrael potrzebuje pokoju. I dlatego obowiązkiem każdego chrześci-janina powinna być modlitwa o Izrael. Ale to Bóg najbardziej się o niego troszczy. „Panie, błogosław Izraelowi” /5. Mojż. 26,15/. A życzenia które składają sobie Żydzi na całym świecie to : ”Następnego roku w Jerozolimi10. VIA DOLOROSA Rozporządzeniem Flaviusza Józefa, północną stronę Jerozolimy otacza 3-ci mur tzw. zewnętrzny. Pierwszy mur otacza Świątynię i pałac – Miasto Dawida. Drugi mur został dobudowany od zachodniej strony 400 lat później. Kiedy to Edyktem króla Perskiego Cyrusa odbudowywano Świątynię. Powiększając tym samym dwu krotnie obszar Jerozolimy. Było to ponad 500 lat przed przyjściem Mesjasza. Trzeci mur dobudowano od strony północnej powiększając Miasto o 1/3 powierzchni. Od strony północnej, tuż za Świątynią, od bramy Lwiej, po zachodniej stronie, za murem Świątyni, znajduje się Via Dolorosa. Prowadzi ona w Kierunku wschodnim do bramy miasta. Droga po której prowadzono na ukrzyżowania Jezusa Chrystusa, aby wypełniło się Pismo. Prowadziła ona na Golgotę, która znajdowała się za bramą drugiego muru. Po rozbudowie Jerozolimy, dziś Golgota znajduje się praktycznie w centrum Jerozolimy. I Stała się miejscem spornym wielu wyznań. Jedni twierdzą, że jest to właściwe miejsce historyczne. Inni uważają, że znajduje się daleko, całkowicie poza 3 murem. Trzeba jednak dokonać tu pewnej korekty historycznej, gdyż 3-ci mur zaczęto budować w 41 roku i ukończono po 25 latach w 66 roku, tuż przed powstaniem Żydowskim przeciwko Rzymowi. Rzymianie natomiast wybudowali w Jerozolimie swoją świątynię Venus, właśnie na miejscu Golgoty według przekazów historycznych. Świątynię tą w 326 roku nakazano rozebrać z polecenia matki Konstantyna Wielkiego, I cesarza imperium Bizantyjskiego. W miejscu tym nakazała ona wybudować kościół Grobu Pańskiego, który istnieje po dziś dzień. 11. ŹRENICA JEGO OKA Bóg umiłował jeden z najbardziej nieposłusznych narodów na świecie. Wybrał naród Izraelski aby Mu służył po wszelkie czasy. To przez ten naród błogosławione są wszystkie inne narody pogańskie na ziemi, poprzez Syna Jego, Jezusa Chrystusa, którego posłał na świat, aby świat był zbawiony. Ale jak wielu na tym świecie nie chce przyjąć Dobrej Nowiny. Zbawienia, które ofiarował na krzyżu Syn Boży, Jezus Chrystus. W dzisiejszym świecie wielu mieni się nawet za wielkich chrześcijan. Lecz na przestrzeni wieków została „wypracowana” nienawiść do Żydów przez papiestwo, że jakoby to Żydzi zabili Jezusa. Ale czy to naprawdę tak jest? Co pisze o tym Pismo Święte? Pismo dokładnie przekazuje nam kto ukrzyżował, i wymierzał taką karę. Kara ta, nie była znana w narodzie Izraelskim. Tę karę przyprowadziło ze sobą Imperium Rzymskie, które zajęło ziemie Izraelskie. Prorocy Starego Testamentu prorokowali o Mesjaszu, który będzie ukrzyżowany, na 700 lat przed wprowadzeniem takiego procesu. Izraelici nie mogli rozumieć takiego proroctwa, gdyż jedyną karą śmierci jaką mógł wymierzyć Izraelita, było ukamienowanie. Ten proces karny został wprowadzony w trackie zajęcia Izraela przez Rzym. I to tylko Rzymianie wykonywali ten wyrok. O czym opisuje Nowy Testament /Ew. Jana 19,23; Ew. Mat. 27,27-39/. To Żołnierze Rzymscy przybili Jezus do krzyża, i oni prowadzili Jezusa całą drogę na Golgotę. Zatem niesłuszne jest twierdzenie, że to Żydzi przybili Jezusa do krzyża. Nasuwa się następne pytanie: czy może być chrześcijaninem ten, który urąga w jakikolwiek narodowi Żydowskiemu? Czy ten, który nienawidzi Żydów może uważać się za chrześcijanina. Jezus był Żydem. Maria, matka Jezusa była pokorną Żydówką. Pismo Święte Nowego Testamentu mówi : „Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna Swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować”. /1.list Jana 4,7-11/ „Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego”. /1 list Jana 4,20-21/ Co moglibyśmy dowiedzieć się o tych którzy kochają Żydów na podstawie Biblii ? Naród Izraelski wywodzi się od Abrahama. A obietnicę jaką otrzymał Abraham od Boga brzmi:„Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi”. /5 Mojż. 12,2-3 / Naród Izraelski, Jerozolima, są „źrenicą Bożą” Bóg powiedział przez proroka Izajasza:„Kto was się dotyka, dotyka źrenicy Mego oka” / Ks. Zach. 2,12/Bóg nie pozostawi bez odpowiedzi postępowania każdego człowieka, każdego narodu, w stosunku do Żydów. A kiedy to będzie ? Na Sądzie Ostatecznym ! / Ew. Mat. 25,32-46 / 3000 Lat Historii ... Najwcześniejsze ślady osiedla, datuje się na 5000 lat! Kiedy król Dawid ustanowił Jeruzalem stolicą narodu Hebrajskiego, mija właśnie 3000 lat. Po zjednoczeniu przez Dawida, (jeden naród pod wodzą jednego króla) 1000 lat przed Chr. podzielonej na 12 plemion ziemi Kannanejskiej Izraela, Jeruzalem stało się rozświetlonym celem, i upragnionym miejscem modlitw milionów ludzi, najpierw -Żydów, później Chrześcijan, i Islamu. Jerozolima wprowadza nas w bardzo ważne i znamienne wydarzenia związane nie tylko z historią Izraela, ale przede wszystkim z historią świata. Król Dawid podjął się wielkiego dzieła rozbudowy istniejącego już osiedla na wzgórzu. Połączył on miejsce religijne i rozbudował dookoła osiedle, jako centrum religijne połączonego królestwa Izraela. Jednak nie było mu dane wybudować najważniejszego miejsca o którym to marzył ; Świątyni, dla Arki Przymierza. Dopiero dane to było synowi Dawida. Salomon, budując w samym centrum miasta Świątynię połączył je w jeden wielki i po- tężny kompleks. Miejsce kultu i rządu Izraela. Świątynia była bardzo okazała budowlą, największym monumentem ówczesnego świata starożyt-nego. Jej wysokość mierzyła 55 m. tj. ok.20 pięter. Po śmierci Salomona w 925 r przed Chr. Dziesięć północnych plemion Izraela zbuntowało się przeciwko następcy Salomona. Izrael został podzielony na dwa królestwa. Północne ze stolicą w Samarii, i południowa Judea ze stolicą w Jerozolimie. Północna część znalazła się wkrótce pod wpływem i panowaniem Asyryjskim. W tym czasie bardzo wzrosła liczba ludności Jerozolimy przez uciekających z północy do Judei Izraelczyków. Następujący królowie zaczynają jawnie popierać i wprowadzać pogańskie praktyki i religie. Z tego powodu zaczyna się powolny upadek Izraela. W 701 roku przed Chr. Asyryjczycy podbili całkowicie Samarię i skierowali się na południe aby zająć Jerozolimę. Wojska Asyryjskie stanęły pod murami Jerozolimy. Modlitwa i pokuta króla Hisjasza /2 ks.Król.18-20/ nie została bez odpowiedzi Boga. Miasto nie zostało naruszone. A kiedy obywatele Jerozolimy obudzili się rano znaleźli pod murami miasta 170.000 martwych żołnierzy Asyryjskich. Król Hisjasz wybudował zbiorniki na wodę oraz system podziemnych tuneli wykutych w skałach, które zaopatrywały miasto w wodę. 52 lata później jego prawnuk król Jozjasz, usuwa wszelkie kulty i świątynie pogańskie które ustanowili jego przodkowie. Zawiera przymierze w Świątyni, i siłą nawrócił lud do Boga Izraela. /2 ks. Król. 22,23/. Po śmierci króla Jozjasza, naród znów odstępuje od Boga.598/7 r przed Chr. Następuje upadek Jerozolimy i wygnanie do Babilonu. Babiloński król Nebukadonozar podbił Judeę i Jerozolimę a część obywateli wysiedlił do Babilonu. Dziesięć lat później w 586 r przed Chrystusem, król Nebukadonozar ponownie najechał na Jerozolimę, plądrując Świątynię, i uprowadzając resztę ludu do Babilonu. /2 ks.Król.24-25/. Izrael był prawie 200 lat pod panowaniem Babilońskim. Prorocy tego okresu to : Jeremiasz, Habakuk, Ezechiel, Daniel, Abdiasz. Daleko mieszkający na wschód od Babilonu Persowie zjednoczyli ze sobą północne królestwo Medów. Podporządkowali sobie ziemie aż po Indie, zanim uderzyli na zachodnie Imperium Babilońskie. Zawładnęli Egiptem, Syrią, dzisiejszą cała Turcja (a dawniej: Lidią i Kapadocją) oraz Cyprem i połową Grecji. 536 r przed Chr. Edyktem Perskiego króla Cyrusa, Świątynia Jerozolimska zostaje odbudowana. Część uprowadzonych powraca do Judei.460 r przed Chr. Estera zostaje królową Persji i Babilonii. Następuje dalsza odbudowa murów Jerozolimy i odbudowa Świątyni Jerozolimskiej. Panowanie Imperium Perskiego trwało ok.150 lat. Szczegółowe dzieje narodu Izraelskiego możemy przeczytać w Księgach Starego Testamentu: Ezdrasza, Nehemuiasza, i Estery. Prorocy tego okresu to : Malachiasz, Joel, Zachariasz, Aggeusz, Ezdrasz i Nechemiasz.Od roku 490 przed Chr.Zaczyna się podbój Imperium Perskiego prze Greków. pokonują Persów pod Maratonem, a ok.20 lat później Grecy pokonują króla Perskiego Kserksesa I w bitwie morskiej pod Salaminą. Następuje kolejny upadek Imperium, upadek Imperium Perskiego. Aleksander Wielki rozpoczyna swoje podboje. Miał zaledwie 22 lata, kiedy zaczął swoje kampanie wojenne. Pokonał Egipt, Persję, dotarł do Indii. 322 r przed Chr. Jerozolima dostaje się pod panowanie Aleksandra Wielkiego. Imperium Perskie ustępuje miejsca Grekom. Imperium Greckie jest nieco mniejsze od poprzedniego, lecz świat grecki wywarło niesamowita wpływ na ówczesny świat. Hellenizował wszystkie kraje tworząc jedność pod względem kultury, sztuki. A język grecki stał się wspólnym modelem cywilizacji. Na tronie Egiptu zasiadła Grecka dynastia Ptolemeuszy, z siedzibą w Aleksandrii. Po śmierci Aleksandra Wielkiego (zmarł mając zaledwie 33 lata) imperium Greckie było we władaniu Seleucydów, dynastii wywodzącej się z Syrii. Stolicą była Antiochia. Za panowania króla Antiocha IV, Izraelczycy przeżyli wielką tyranię tego władcy. Juda Machabeusz zjednoczył kilka plemion Izraelskich przeciwko tej tyranii i wybuchło wielkie powstanie zwane Machabejskim. Na pomoc królowi Antiochowi wyrusza Rzymski oddział żołnierzy pod dowództwem Pompejusza. To powstanie doprowadziło do odzyskania niezależności religijne i politycznej, ale automatycznie Izrael przeszedł pod wielkie wpływy Rzymu i rosnącej potęgi Imperium Rzymskiego, które to ogarnęło swym zasięgiem dodatkowo państwa basenu Morza Śródziemnego, aż po Hiszpanię, i na północny zachód Brytanię. Rzymianie dla złagodzenia sytuacji osadzili na tronie Izraela pochodzącego z Palestyny (Idumeii) króla Heroda, który podlegał pod namiestnika – czyli Prokuratora Rzymu. Król Herod zwany Wielkim, panował w roku 37 – 4 przed Chr. Rozbudował i odnowił Jerozolimę. Odbudował Samarię i wiele miast, oraz port nadmorski Cezareę. W historii Izraela, Herod był znienawidzony przez Żydów, pozostał w pamięci jako tyran.W tym czasie ok. 7, a 5 rokiem p.n.e. datuje się narodzenie Jezusa Chrystusa. Po śmierci Heroda Wielkiego następcą jego zostaje syn, Herod Agryppa I. 26 r po Chr. Namiestnikiem Rzymu zostaje Poncjusz Piłat. A w 28 roku swoją działalność rozpoczyna Jan Chrzciciel. Ok. 30 roku następuje ukrzyżowanie Jezusa.41 roku Herod Agryppa I rozbudowuje mury Jerozolimy i powiększa o 1/3 miasto w kierunku północnym i północno-wschodnim. Tak zwany „Trzeci Mur” zamyka w granicach miasta Golgotę, miejsce ukrzyżowania Jezusa Chrystusa.66 roku Ukończenie trzeciego muru. Oraz wybucha ponowne powstanie Żydowskie przeciwko tyranii Rzymskiej. Syn cesarza Wespazjana Tytus na Jerozolimę przeciwko powstańcom 70 roku W lipcu Tytus stanął pod murami Jerozolimy. Mieszkańcy bronili się 3 tygodnie. Dziewiątego miesiąca Av, wg. Kalendarza Żydowskiego, miasto zostało zdobyte. Większość miasta legła w gruzach, i obrócona została w proch. A Po Świątyni Jerozolimskiej nie pozostał „kamień na kamieniu”. To co przepowiedział Jezus Chrystus. Zburzenie Świątyni i rozproszenie narodu Żydowskiego, stały się nowym początkiem. Po śmierci i Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, jego uczniowie zrozumieli, że nowie Królestwo nie jest tylko dla Żydów, ale dla wszystkich, którzy uwierzą w Jezusa Chrystusa. Oznacza to zupełnie nowy punkt wyjścia nie tylko dla Żydów, ale dla wszystkich, którzy odziedziczyli obietnice dane Abrahamowi, oparte na wierze. Oznaczało to uwolnienie od grzechu i skrajnego prawa Żydowskiego. Po ukamienowaniu Szczepana przez Żydów, chrześcijanie rozproszyli się na cały ówczesny świat, tworząc nowe wspólnoty chrześcijańskie, zwiastując Dobrą Nowinę wszędzie gdzie było to możliwe.Peter Hahne >Israel – erlebt<Redaktor głównego wydania „heute” Niemieckiej TV-ZDF . Wydał wiele książek na temat Izraela. Udokumentował na taśmie filmowej wiele odkryć Biblijnych. Z pochodzenia Niemiec, urodził się w Mainz, ale sercem oddany jest Izraelowi. Wyd. Stuttgart 1994Oraz „3000 Jahre Geschichte” Przewodnik po Izraelu, Historia Izraela, wyd. Tel Aviv 2000, Izrael Tłumaczył : Thomas Kozak

1. YERUSHALAYIM - JEROZOLIMA – JERUSALEM



Polski Zbór Wolnych Chrzescijan w Wiedniu

1989 - 201930 - lat Polskiego Zboru w Wiedniu

Herzlich Willkommen

Sedrcznie Witamy

30 lat

1989

2019

Polnische Evangelikale Gemeinde in Wien

30 Jahre


https://www.facebook.com/Polski-Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82-Ewangelicznych-Chrze%C5%9Bcijan-w-Wiedniu-132414000165952/